De oerknal was een aangenaam en onontkenbaar profilerend moment. Ik laat iedereen maar in de waan dat het een bijzonder moment was. Die hele menselijke klotezooi op dat kleine kut planeetje, wat ze aarde noemen, heeft er naar eigen idee zijn bestaan aan te danken. Was het de moeite waard?
Persoonlijk vond ik de Dino's leuker. Minder behept met die rare neiging tot eindeloos begrip. Lekker recht toe, recht aan. Probleem? Hap, weg, opgelost! Maar groot en degelijk gaat helaas niet altijd samen. En dan laat ik gemakshalve al die andere zogenaamde evoluties, heelal's en moeilijker te bevatten parallelle, synchrone, tegenwerkende en versnellende Big Bangs maar effe in het midden. Ik heb zo mijn eigen speeltjes en mag daar graag mee bezig zijn. Maar die momenten, die echte momenten, die momenten waar je van gaat vloeken, die momenten zijn ook op de onwerkelijke tijdschaal van de werkelijke werkelijkheid niet te missen. Die staan. Die zijn. Dat is. Dat was. Dat blijft .... zo lang het duurt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten