donderdag 24 december 2009

Een en al onduidelijkheid. Zeker weten.

Alles is relatief, ook het relatieve en laten we natuurlijk het relativeren zelf niet vergeten.

Vraagtekens bij het uitgangspunt, de gedachtengang of waarneming en het (eind-)resultaat. Niks met zekerheid weten. Een leven gebaseerd op aannames. Hanteerbaar, overdraagbaar en uitwisselbaar gemaakt door keuzes en afspraken. Maar o.a. al direct tijd, taal en cultuur afhankelijk. Bij voorwerpen als een stoel (chair, Stuhl, chaise, silla, etc.) gaat het nog, hoewel zelfs daar aan de poten wordt gezaagd, en ook de meter geeft dank het nog zeer recente SI-stelsel geen problemen maar dan houdt het eigenlijk wel op. Wat is arm? Slim? Warm? Langzaam? Leuk? Of crimineel? Dan gaan we het rijk der onduidelijkheden binnen en bewegen ons langs schalen van het ene uiterste naar het andere, als we het tenminste over het begrip zelf eens zijn. Maar verder trekkend wordt de mist snel dikker. Muziek? Betrokkenheid? Overtuiging? Om van Fantasie en zijn mogelijkheden maar helemaal te zwijgen.

Onduidelijkheid alom. Het is een beetje als van een wolkenkrabber springen, zonder parchute en toch te voet naar huis willen... De illusie van het leven, voor zolang het duurt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten