Wakker zijn, alert de wereld tegemoet treden is een eigenschap die je de mens, zeker de Westerse variant zou moeten kunnen toedichten. Maar soms en zo ook nu weer schiet die alertheid schromelijk te kort en ontglipt het sudderen van een probleem de publieke opinie. Nu zijn mensen altijd wel in voor een verrassing maar of de onvermijdelijk 'out coming' van dit 'en passant' weggewerkt vlekje zoveel bijval zal krijgen, daar kunnen vraagtekens van enig formaat bij gezet worden.
Waar gaat het over? Gewoon, niks bijzonders, over mensen. Over aantallen mensen. Over hun groeiende aantal. Over hun steeds sneller groeiende aantal en de daaruit vloeiende gevolgen. In een artikel in de FAZ werd onlangs terecht gerefereerd aan het feit, dat de hele klimaatheisa allerlei problemen in de schaduw heeft weten te zetten. Zo ook de niet te stuiten groei van de mensheid. De afgelopen paar jaar maakt de mens zich enorm druk over de stijging van de gemiddelde temperatuur, het smelten van ijskappen en de daarbij behorende stijging van het waterniveau en de verschuiving van de klimaatszones. Maar zaken als soortenrijkdom en bronnenbehoud etc. zijn niet in de laatste maar in de allereerste plaats afhankelijk van de ruimte, die de diverse soorten elkaar gunnen. En de mens gunt geen enkele soort, andere plant of dier ook maar de minste ruimte. De mens pikt in, slokt op en verpest.
Nu vertoeven er op het ondermaanse zoiets als 7 miljard versies van de mens en theoretisch zullen dat er best 15 kunnen worden. Mocht de Enterprise-illusie naar de werkelijkheid overgeheveld worden, dan heeft het verhaal zijn hoge druk uitlaat gevonden, maar zonder die sf-toestanden wordt het toch wel een beetje dringen op het aardbolletje. En waar wordt dan gedrongen? Daar waar het in principe zou moeten kunnen, waar het ooit aantrekkelijk was en nu steeds meer mensen naar toegaan omdat al die anderen er al naar toe zijn gegaan. Dat door dit kuddegedrag de oorspronkelijke meerwaarde als sneeuw voor de zon verdwijnt, is zo, maar is verder niet interessant.... Dus de komende decennia zullen bij ieder volgende watersnood in Bangladesh een x-factor meer mensen sterven. Niet omdat de toestand ter plekke gevaarlijker wordt maar omdat het aantal mensen toeneemt en de aarde geen vierkante meters erbij krijgt.
De mens blijkt op momenten als deze, op momenten dat het er op aan komt, steeds weer weinig meer dan een dom beest, dat zonder stil te staan bij de consequenties, wil hebben wat een ander al heeft. Auto, koelkast, flatscreen, iPhone en appartement met airco!! Leuk perpectief voor die lui in de delta van de Ganges. Met hun houten kotten, strontput en ossenkar......... nog een paar nachtjes slapen en je ontwaakt in een penthouse op een van de sky-scrappers in een city waar Dubai bij verbleekt. . . . . Slaap zacht.
